Copyright 2016 - ΥΠΠΟΑ / Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας
Δημιουργία - Επιμέλεια Ιστοχώρου: Βασίλης Καραχρήστος, Msc Αρχαιολόγος - Ιστορικός
 
Ο θολωτός τάφος «Τούμπα» βρίσκεται στο Διμήνι, στις δυτικές παρυφές του λόφου με τα γνωστό νεολιθικό οικισμό.
Ανασκάφηκε το 1901 από το Β. Στάη και βρέθηκε συλημένος. Δε διατηρείται σε καλή κατάσταση, αφού η θόλος του έχει καταρρεύσει μέχρι το ύψος του υπερθύρου. Είναι καλύτερα κατασκευασμένος από το θολωτό τάφο «Λαμιόσπιτο», και χρονολογείται -σύμφωνα με την αρχιτεκτονική του μορφή- λίγο αργότερα από αυτόν. Από τα ελάχιστα θραύσματα των αγγείων που βρέθηκαν στην ανασκαφή του δρόμου που οδηγεί στη θόλο, η τελευταία χρήση του τάφου μπορεί να χρονολογηθεί στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, στον 13ος αι. π.Χ. (ΥΕ ΙΙΙ Β2).
Ο τάφος αποτελείται από τη θόλο (σωζόμενο ύψος 3,80μ. και διάμετρος 8,30μ.), από το στόμιο (μήκος 3,25μ., ύψος 3,15μ. και πλάτος 1,60 μ.) και από ένα μακρύ δρόμο με ΒΔ προσανατολισμό (μήκος 16,30μ. και πλάτος 2,30μ.). Οι παρειές του δρόμου συγκρατούνται από λιθόκτιστους αναλημματικούς τοίχους που συγκλίνουν ελαφρώς προς το στόμιο του τάφου. Οι τοίχοι στη συμβολή τους με τη θόλο έχουν ύψος 4,00μ. και σώζονται σε αρίστη κατάσταση. Στο δυτικό άκρο του δρόμου σώζεται ο τοίχος της τελευταίας φραγής του τάφου.
Η είσοδος στη θόλο του τάφου γινόταν μέσω ενός στομίου που καλύπτεται από τρεις μεγάλες λαξευμένες πέτρες υπερθύρου πάχους 0,45μ. Η εσωτερική πλάκα του υπερθύρου είναι λαξευμένη ώστε να ακολουθεί τη μορφή της θόλου. Πάνω από το υπέρθυρο διαμορφώνεται το ανακουφιστικό τρίγωνο. Η θύρα του στομίου είναι κτισμένη από μεγάλους λαξευμένους λίθους που δημιουργούν υποδοχές για μία ξύλινη(;) θύρα.
Η θόλος έχει κατασκευασθεί με το εκφορικό σύστημα. Είναι χτισμένη με μικρές ασβεστολιθικές πέτρες χωρίς συνδετικό υλικό. Οι πέτρες στη βάση της θόλου είναι μεγάλοι λαξευμένοι κυβόλιθοι και είναι θεμελιωμένοι πάνω στον ασβεστολιθικό βράχο που έχει ισοπεδωθεί για ν’ αποτελέσει το δάπεδο του θολωτού τάφου.
Στη βόρεια πλευρά της θόλου υπάρχει ορθογώνιο κτίσμα (μήκος 3,62μ., πλάτος 1,40μ. και σωζόμενο ύψος 1,08μ.). Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του ανασκαφέα Β. Στάη το κτίσμα σκεπαζόταν με λίθινες πλάκες που στηρίζονταν στους πλαϊνούς τοίχους και σε μία ξύλινη δοκό που πατούσε στο μέσο των στενών πλευρών του κτίσματος. Η κτιστή αυτή λάρνακα χρησιμοποιήθηκε για την τοποθέτηση της νεκρικής κλίνης.
Αν και ο τάφος βρέθηκε συλημένος, ωστόσο μερικά ευρήματα, κυρίως μικρά χρυσά και γυάλινα κοσμήματα, διέφυγαν της προσοχής των αρχαιοκαπήλων. Τα κτερίσματα αυτά εκτίθενται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.
Αρχαία Μνημεία Βυζαντινά Μνημεία