Copyright 2016 - ΥΠΠΟΑ / Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας
Δημιουργία - Επιμέλεια Ιστοχώρου: Βασίλης Καραχρήστος, Msc Αρχαιολόγος - Ιστορικός
Η μονή ιδρύθηκε πιθανότατα το 1672 από τον Μπεφάνη της Δημακίτζας. Το 1707 έγινε σταυροπηγιακή με σιγίλλιο του Πατριάρχη Γαβριήλ Γ΄, ενώ το 1770 αφιερώθηκε στη Μονή Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους. Κατά τον 18ο αιώνα κατείχε κυρίαρχη θέση στην οικονομική δραστηριότητα της Γλώσσας, διαθέτοντας μεγάλη κτηματική περιουσία. Η μονή έπαυσε να λειτουργεί στα τέλη του 19ου αιώνα.
Το μοναστηριακό συγκρότημα αποτελείται από πεντάπλευρο λιθόκτιστο περίβολο, το καθολικό, δύο πτέρυγες κελιών και μικρό οστεοφυλάκιο, προσκολλημένο στη νοτιοανατολική γωνία του περιβόλου. Πάνω από την είσοδο στον περίβολο είναι εντοιχισμένη λίθινη πλάκα που φέρει την επιγραφή «Έτος / ζρπ / μηνί Αυγ(ούστ)ου 4» [7180-5508=1672].
Στο κέντρο της αυλής βρίσκεται το καθολικό της μονής, ένας συνεπτυγμένος σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο ναός. Η αψίδα του Ιερού Βήματος διαμορφώνεται εξωτερικά ως στενή ορθογώνια προεξοχή με δικλινή απόληξη. Μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη και κτιριακά κατάλοιπα μαρτυρούν την ύπαρξη παλαιοχριστιανικής βασιλικής στην ίδια θέση.  
Στη δυτική πλευρά του περιβόλου ενσωματώνεται ορθογώνια πτέρυγα κελιών με υπόγειο. Στο ισόγειο υπάρχουν οι χώροι διαβίωσης των μοναχών, ενώ στο υπόγειο τρεις αποθηκευτικοί χώροι και επιμήκης διάδρομος. Από τη νότια πτέρυγα διατηρήθηκαν μόνο κτιριακά κατάλοιπα δύο χώρων και κλιβάνου.
Στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «ΘΕΣΣΑΛΙΑ - ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΔΑ - ΗΠΕΙΡΟΣ 2007-2013» πραγματοποιήθηκαν εργασίες αποκατάστασης στο καθολικό της μονής, στους υπόγειους χώρους της δυτικής πτέρυγας των κελιών, στον περίβολο και στο οστεοφυλάκιο.
Αρχαία Μνημεία Βυζαντινά Μνημεία